عموم مردم در جایگاه­های مختلف زندگی روزمره خود، اعتماد بیش از حد به قطعیت نشان می­دهند، این خصیصه به عرصه سرمایه­گذاری نیز منتقل شده می باشد. اصولا افراد تمایل دارند که اعتماد زیادی به صحت و دقت قضاوت­های خود داشته باشند. زمانی که افراد اطلاعات بیشتری در ارتباط با یک جایگاه بدست می­آورند، صحت و دقت قضاوت­هایشان احتمالا افزایش نمی­یابد، بلکه فرااعتمادی آنها به صورت نادرستی بالا می­رود. در یک مطالعه«فیشوف و همکارانش» از یک گروه مورد آزمایش آزمون اطلاعات عمومی گرفتند و سپس آنها را در مورد درجه اطمینان نسبت به پاسخ­های داده شده ، مورد پرسش قرار دادند. پاسخ غالب افراد این بود که صد درصد مطمئن هستند، درحالی که واقعا 70 تا 80 درصد سوالات را پاسخ داده بودند.

هم فرااعتمادی به اطمینان و هم فرااعتمادی در پیش­بینی می­تواند منجر به اشتباه در عرصه سرمایه­گذاری گردد. موارد زیر چهار رفتار ناشی از فرااعتمادی را که می­تواند به پرتفوی سرمایه­گذار صدمه بزند، نشان می­دهد.

سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن، توانایی خود را در ارزیابی یک شرکت به عنوان یک سوژه سرمایه­گذاری، بیش از حد تخمین می­زنند. درنتیجه آنها اطلاعات منفی را که به گونه طبیعی علامت هشداردهنده­ای می باشد مبنی براینکه خرید سهم نباید انجام گردد ویا اگر خریداری شده بایستی به فروش برسد، را نادیده می­گیرند.

سرمایه­گذاران بیش­ازحد مطمئن درنتیجه این باور که آنها اطلاعات ویژه­ای در اختیار دارند معاملات پرحجمی را انجام می­دهند. تجربه نشان می­دهد که انجام معاملات زیاد، غالبا منجر به بازدهی ضعیف در بلندمدت می­گردد.

سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن، عملکرد تاریخی سرمایه­گذاری خود را نمی­دانند و یا به آن اهمیت نمی­دهند، لذا ممکن می باشد ریسک از دست دادن اصل سرمایه خود را کمتر از واقع براورد کنند، در نتیجه معمولا عملکرد ضعیف و غیر­منتظره پرتفوی در انتظار آنان می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن، پرتفوی­های غیرمتنوعی را در اختیار دارند، از این رو بدون یک تغییر مناسب در ظرفیت ریسک­پذیری، ریسک بیشتری را تحمل می­کنند. این سرمایه­گذاران حتی اغلب نمی­دانند که آنها ریسک بیشتری از آن چیز که که ظرفیت و تحمل آن را دارند، تقبل کرده­اند.

مطالعات بسیاری سوگیری مربوط به فرااعتمادی سرمایه­گذاران را مورد مطالعه و تجزیه و تحلیل قرار داده می باشد، ما در این بخش پژوهش برجسته­ای را مورد توجه قرار خواهیم دادکه اجزای فرااعتمادی در پیش­بینی و اطمینان را مطالعه کرده می باشد. پرفسور باربر و پرفسور اودن طی پژوهش در دانشگاه کالیفرنیا مبادلات سرمایه­گذاری 35 هزار خانوار در دوره زمانی 1991 تا1997 را با یک موسسه کارگزاری کار می­کردند، مورد مطالعه قرار دادند. نتایج در سال 2001 در مقاله­ای تحت عنوان ” پسرها پسر خواهند بود: جنسیت، فرااعتمادی و سرمایه­گذاری در سهام عادی” منتشر گردید. آنها در این پژوهش ارتباط فرااعتمادی با جنسیت و تاثیر آن بر عملکرد پرتفوی را مورد مطالعه قرار دادند.

سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن، این احتمال را که ارزیابی­های شخصی آنان از ارزش اوراق بهادار، درست­تر و دقیق­تر از ارزیابی­های دیگران می باشد، بیش از اندازه تخمین می­زند.

سرمایه­گذاران عقلایی صرفا برای اطلاعاتی هزینه می­کنند که مطلوبیت مورد انتظار به آنها را افزایش می­دهد. سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن با انجام معاملات مکرر مطلوبیت مورد انتظار خود را کاهش می­دهند، این افراد عقاید غیرواقع­گرایانه­ای در مورد اندازه بازده خود و دقت براورد این بازده­ها داشته و برای کسب اطلاعات، منابع زیادی هزینه می­کنند.

باربر و اودن نشان دادند که سرمایه­گذاران بیش از حد مطمئن، دقت اطلاعات خود و به تبع آن سودهای موردانتظار حاصل از معاملات را بیش از حد تخمین می­زنند، این افراد حتی گاهی با زیان موردانتظار نیز تمایل به انجام معامله نشان می­دهند. مدل­های فرااعتمادی سرمایه­گذار، پیش­بینی می­کند به دلیل آنکه مردان نسبت به زنان فرااعتمادی بیشتری دارند، حجم معاملاتشان بالاتر بوده و عملکرد آنان پایین­تر از زنان می باشد. همچنین این پژوهش نشان داد اگر افراد ( هم زنان و هم مردان) پرتفوی ابتدای دوره خود را در تمام طول سال( بدون تغییر) نگهداری می­کردند، به گونه متوسط عملکرد بهتری حاصل می­گردید. سهامی که توسط مردان خریداری می­گردید در مقاسیه با فروش­های آنان تا 20 درصد برای هر ماه، عملکرد ضعیف­تری داشته می باشد. در مورد زنان این رقم حدود 17 درصد در ماه می باشد. این پژوهش( فرااعتمادی) را به عنوان یک عامل خطرساز در مدیریت دارایی معرفی می­کند. محققین دریافتند که افراد حدود 70 درصد از سرمایه­گذاری­های خود در سهام عادی را در طول یک سال تغییر می­دهند. صندوق­های مشترک سرمایه­گذاری نیز نرخ تغییر مشابهی دارند. با این تفاصیل آن دسته از افراد و صندوق­های مشترک سرمایه­گذاری که بیشترین معمله را انجام داده­اند، کمترین بازده را به­دست آورده­اند. این دو محقق عقیده­دارند که یک تبیین ساده اما قوی برای حجم بالای معاملات در بازارهای مالی هست و آن فرااعتمادی می باشد( بدری، 1388).

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل